deltArCHI
		Βραβείο σε αρχιτεκτονικό διαγωνισμό μετά από προεπιλογή, 2004 Η μελέτη εξετάζει τις δυνατότητες αφομοίωσης στον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό των ιδιαίτερων χωρικών ποιοτήτων του θεάτρου σκιών. Το πέρασμα του φωτός μέσα από διάτρητα υλικά, όπως ο τσίγκος, το χαρτόνι και το δέρμα, ή διαφανή υλικά, όπως η ζελατίνη, απασχόλησε τους λαϊκούς καλλιτέχνες για περισσότερο από έναν αιώνα. Η επιλογή διάτρητων, διάφανων και ημιδιαφανών υλικών για τη διαμόρφωση του νέου πολιτιστικού χώρου έχει ως στόχο μία τρισδιάστατη προσομοίωση του θεάτρου σκιών. Στην εσωτερική διαρρύθμιση χρησιμοποιούνται διάτρητα φύλλα χαλκού, αμμοβολημένες επιφάνειες γυαλιού και διάφανα υφάσματα. Οι φιγούρες του θεάτρου σκιών εκτίθενται πίσω από φωτισμένα υφάσματα ενώ οι σκιές των επισκεπτών διαφαίνονται πίσω από τα διάτρητα μεταλλικά φύλλα. Από τις παλαιές αποθήκες διατηρούνται μόνον οι περιμετρικοί και διαχωριστικοί λίθινοι τοίχοι. Επιδιώκεται η σαφής διαφοροποίηση των νέων παρεμβάσεων από τα διατηρητέα μέλη του παλαιού κτίσματος με τη δημιουργία ενός νέου αυτοτελούς χάλκινου κελύφους σε απόσταση από το παλαιό. Καθοριστικό μέσο για τη διαφοροποίηση των δύο κελυφών είναι το φως. Το φυσικό φως αναδεικνύει τη στέγη του νεώτερου χάλκινου κελύφους πάνω από τον λίθινο τοίχο την ημέρα. Αντίστοιχα τη νύχτα το διαφώτιστο νέο κτίριο ξεπροβάλει μέσα από τη σκιά του παλαιού. Αρχιτέκτονες: Θεόδωρος Δραγώνας, Πάνος Δραγώνας, Βαρβάρα Χριστοπούλου Πολιτικός Μηχανικός: Λιόντος & Συνεργάτες, Π. Χριστοφορίδης Μηχανολόγος Μηχανικός: Γ. Προσγολίτης, Κ. Βάρλας Σύμβουλος φωτισμού: Σ. Κοντόπουλος Συνεργάτης μουσειολόγος: Δ. Δραγώνα						έργα
								κατοικίες
								δημόσιοι χώροι
								δημόσια κτήρια
								προηγούμενο
								επόμενο
								δημοσιεύσεις
								περιγραφή
		Μουσείο θεάτρου σκιών @ Πάτρα						επιστροφή