deltArCHI
		3ο βραβείο πανευρωπαϊκού αρχιτεκτονικού διαγωνισμού, 1998. Μέχρι πρόσφατα η Πλατεία Ομονοίας ήταν ένας χώρος συνάντησης διαφορετικών κόσμων: Της ανεπτυγμένης ανατολικής Αθήνας με την παρηκμασμένη δυτική πλευρά της. Της σύγχρονης μοντέρνας πρωτεύουσας με τα θραύσματα της νεοκλασικής πόλης. Της πόλης των «Αθηναίων» με αυτή των μεταναστών που παραδοσιακά συγκεντρώνονται στον χώρο της πλατείας. Της «φωτεινής» πόλης των οδών Πανεπιστημίου και Σταδίου με τη «σκοτεινή» πόλη των οδών Αθηνάς και Σωκράτους. Η Ομόνοια -μέχρι την πρόσφατη ανακατασκευή της- ήταν ένας χώρος απρόσμενων συναντήσεων των διαφορετικών «φυλών» της πόλης. Μια περιοχή με τη δική της ξεχωριστή ταυτότητα η οποία προσέφερε πληθώρα διαφορετικών επιλογών στους διερχόμενους. Η πρόταση προβλέπει τη διαμόρφωση ενός ανάγλυφου τεχνητού τοπίου. Στους χώρους κίνησης οι κλίσεις δεν υπερβαίνουν το 8%. Η διαμόρφωση επικλινών επιφανειών μεγαλύτερης κλίσης (20 έως 40%) δημιουργεί οπτικά φράγματα και καθορίζει τις γωνίες στάσης. Οι αλλαγές της κλίσης επιμερίζουν τον χώρο σε διαφορετικές περιοχές. Όλες οι επιφάνειες της πλατείας μπορούν να γίνουν βατές κατά τη διάρκεια μαζικών συγκεντρώσεων. Στα σημεία επαφής με την κυκλοφορία των οχημάτων, οι επικλινείς επιφάνειες διαμορφώνονται με τρόπο τέτοιο ώστε να απομονώνουν τον χώρο των πεζών από τον χώρο των οχημάτων. Η ανάδείξη των αξιόλογων νεοκλασικών και μοντερνιστικών κτιρίων της πλατείας συνοδεύεται από την επαναφορά των φωτεινών διαφημιστικών πινακίδων. Η μελέτη των όψεων επιδιώκει τη συνύπαρξη της υψηλής τέχνης: διατηρητέα κτίσματα, με εφήμερα στοιχεία της μαζικής κουλτούρας: διαφημίσεις που ανά τακτά χρονικά διαστήματα θα αλλάζουν. Αρχιτέκτονες: Πάνος Δραγώνας, Βαρβάρα Χριστοπούλου						έργα
								κατοικίες
								δημόσιοι χώροι
								δημόσια κτήρια
								προηγούμενο
								επόμενο
								δημοσιεύσεις
								περιγραφή
		Πλατεία Ομονοίας @ Αθήνα						επιστροφή